رادیکولوپاتی گردن

زمانی که ریشه های اعصاب بیرون آماده از نخاع دچار درگیری شوند و تحریک عصب در قسمت گردن رخ دهد و درد، گزگز، ضعف در دستان و بی حسی را ایجاد کند، رادیکولوپاتی گردنی رخ داده است.

از شایع ترین علت های ایجاد آن وجود فتق دیسک در قسمت ستون فقرات گردن است.

موجب خارج شدن ریشه های عصبی از نخاع و ایجاد فشار می شود.

از دیگر علت های بروز این عارضه می توان به تنگی کانال نخاعی، آرتروز و تغییر دژنراتیو در قسمت ستون فقرات اشاره نمود.

برای درمان این عارضه باید علت این عارضه مشخص شده و با توجه به آنها روش های درمانی، مورد استفاده قرار گیرند.

زمانی که پزشک با استفاده از درمان های محافظ کارانه نتواند موجب بهبودی بیمار شود، مجبور به استفاده از روش جراحی جهت درمان می‌ شود.

از جمله روش های محافظه کارانه می توان به استراحت کردن، فیزیوتراپی و دارو اشاره کرد.

انواع رادیکولوپاتی

رادیکولوپاتی می‌تواند علائم و نام‌های مختلفی داشته باشد که بستگی به ناحیه‌ای از ستون فقرات دارد که در آن رخ می‌دهد.

رادیکولوپاتی کمری

وقتی رادیکولوپاتی در قسمت پایین کمر می افتد، به عنوان رادیکولوپاتی کمری شناخته می‌شود که به عنوان سیاتیک نیز شناخته خواهد شد.

ریشه‌های عصبی که عصب سیاتیک را تشکیل می‌دهند اغلب درگیر می‌شوند.

کمر ناحیه‌ای می باشد که بیشتر تحت تأثیر رادیکولوپاتی قرار می‌گیرد.

رادیکولوپاتی گردنی

رادیکولوپاتی گردنی به فشردگی ریشه عصبی در گردن (ستون فقرات گردنی) اشاره دارد.

از آنجایی که ریشه‌های عصبی در این ناحیه از ستون فقرات در درجه اول حس در بازوها و دستان شما را کنترل می‌کنند، اینها مناطقی هستند که احتمال بروز علائم در آنها بیشتر است.

رادیکولوپاتی قفسه سینه

رادیکولوپاتی قفسه سینه به فشردگی ریشه عصبی در ناحیه میانی ستون فقرات، که قسمت بالای کمر شماست، اشاره دارد.

این ناحیه کمترین احتمال ابتلا به رادیکولوپاتی را دارد.

علائم اغلب از طریق پوست منتشر می‌شوند و می‌توانند باعث درد و بی‌حسی شوند و به قسمت جلوی بدن گسترش یابند.

دلایل رادیکولوپاتی گردن

از رایج ترین دلایلی که موجب ایجاد این عارضه می‌شود می توان موارد زیر را بیان کرد:

وجود تنگی در مجرای گردن

در صورت باریک بودن و کوچک بودن فورامن‌، برای خارج شدن ریشه عصب فضای کمتری وجود داشته و این موجب تحت فشار قرار گرفتن آن می‌ شود.

وجود تغییراتی در دژنراتیو که به دلیل استئوآرتریت گردنی رخ داده و وجود بیماری دژنراتیو، باعث ضخامت رباط ها و بیرون زدن دیسک گردن می شود.

زوائد استخوانی را ایجاد می کند که نتیجه آنها ایجاد فشردگی در ریشه عصب، در قسمت فورامن‌ است.

وجود تنگی در فورامن گردنی از دلایل شایع ابتلا به بیماری رادیکولوپاتی گردن است.

داشتن دیسک گردن

ایجاد بیرون زدگی در دیسک گردن و به وجود آمدن التهاب و فشردگی در عصب های موجود، موجب ایجاد رادیکولوپاتی گردن می شود‌.

در صورت بروز آسیب و یا انجام فعالیت شدید، بیرون زدگی دیسک رخ می دهد.

موجب بروز این عارضه می گردد و جزو عوامل اصلی ابتلای جوانان در رده سنی ۲۰ الی ۳۰ سال به این عارضه می‌ شود.

وجود شکستگی در قسمتی از مهره ها

شکسته شدن قسمتی از مهره ها موجب باریک شدن کانال نخاعی در قسمت گردن شده و به ریشه های عصب فشار وارد می کند.

این شکستگی امکان دارد در اثر آسیب دیدگی یا اسپوندیلولیستزیس گردنی به وجود آید.

وجود تومور

تومور هایی که به صورت خوش خیم و یا بد خیم در قسمت های نزدیک ستون فقرات به وجود آمده و به ریشه های عصب گردن فشار وارد می کنند، موجب این عارضه می‌ شوند.

وجود عفونت

عفونت هایی که در قسمت ستون فقرات رخ داده باعث ایجاد التهاب و وارد شدن آسیب به ریشه های عصبی می‌ شود و ایجاد عارضه رادیکولوپاتی گردن را به همراه دارد.

سارکوئیدوز که موجب رشد توده در عضو های بدن می‌ شود.

عواملی که ریسک ابتلا به رادیکولوپاتی گردن را بالا می برد

از جمله عواملی که موجب بالا رفتن ریسک ابتلا به رادیکولوپاتی گردن می‌ شود می توان موارد زیر را بیان نمود:

• هرچه سن فرد بالا رود ریسک ابتلا به این بیماری نیز در وی افزایش پیدا می کند، امکان بروز این عارضه در سنین ۴۰ تا ۵۰ سالگی بیشتر است.
• انجام دادن فعالیت های شدید بدنی چون وزنه برداری و کشتی گرفتن که موجب وارد شدن فشار به گردن می‌شود.
• داشتن تکان ها‌ و حرکاتی مکرر بر روی گردن چون رانندگی کردن با ماشین های سنگین و یا شیرجه هایی که در استخر انجام می‌ شود.
• استفاده از سیگار و دخانیات نیز از عوامل بالا رفتن ریسک ابتلا به رادیکولوپاتی گردن می باشد.

علائم رادیکولوپاتی گردن

با توجه به اینکه کدام یک از ریشه های عصب گردنی تحت فشار قرار گرفته است، علائم نیز متفاوت است.

از جمله این علائم می توان به موارد زیر اشاره کرد:

رادیکولوپاتی C5 موجب ایجاد بی حسی، گزگز و درد در ناحیه گردن به سمت شانه و شست فرد شده و فرد در قسمت بازو و شانه خود دچار ضعف می‌ شود.

رادیکولوپاتی C6 موجب ایجاد بی حسی، گزگز و درد در ناحیه گردن به سمت بازو و انگشت می‌ شود.

ضعفی را در جلو و قسمت بالای بازو یعنی قسمت عضله دوسر و مچ ایجاد می کند.

رادیکولوپاتی C7 موجب ایجاد حس گزگز و بی حسی و درد در ناحیه گردن به سمت بازو و انگشت میانی می شود.

در پشت و قسمت بالای بازو یعنی عضله سه سر ضعفی را ایجاد می کند.

رادیکولوپاتی C8 که موجب ایجاد بی حسی، گزگز و درد در ناحیه گردن به سمت بازو و همچنین انگشت کوچک می شود.

فرد دیگر نمی تواند به خوبی دست را مشت کرده و یا چنگ بزند.

به طور کلی این بیماری با علائم زیر همراه است:

• داشتن حس درد در ناحیه کمر و گردن فرد
• منتشر شدن درد ایجاد شده در اندام های بدن
• ایجاد بی حسی و گزگز در اندام های بدن
• داشتن ضعف در عضلات و دست ها و پاها

تشخیص دادن رادیکولوپاتی گردن

از مشخص ترین نشانه های ابتلا به رادیکولوپاتی گردن، وجود درد شدید عصبی همراه با سوزش و تیر کشیدن در قسمت بازو است که کنترل آن دشوار است.

فرآیند تشخیص رادیکولوپاتی گردن معمولاً شامل معاینه فیزیکی و بررسی سابقه پزشکی شما خواهد بود. روش‌های تشخیصی پیشرفته و آزمایش‌های تصویربرداری برای موارد شدیدتر و پیچیده‌تر و تأیید علائم شما استفاده می‌شود.

ابتدا بیمار تحت معاینه فیزیکی قرار می گیرد و سوابق پزشکی وی بررسی می‌شود.

سابقه پزشکی بیمار

اطلاعات در مورد علائم و نشانه های فعلی بیمار و هر گونه بیماری یا مشکل، تصادف یا جراحت، تاریخچه پزشکی و شیوه زندگی جمع آوری می شود.

این سابقه پزشکی به پزشک کمک می کند تا بهتر بفهمد به دنبال چه چیزی است.

معاینه بیمار

گردن بیمار برای هرگونه حساسیت یا تغییر شکل معاینه می شود.

دست‌ها و انگشتان بیمار نیز برای بررسی قدرت، حس یا رفلکس‌ها و دامنه حرکت سر و گردن بررسی می‌ شوند.

آژمایش اسپرلینگ

تست اسپرلینگ نیز بخشی از معاینه ای است که پزشک برای بررسی اثر فشرده سازی گردن بر بدتر شدن علائم رادیکولار انجام می دهد.

در این آزمایش سر بیمار به سمت محل علائم متمایل می شود و سپس پزشک به بالای سر فشار وارد می کند.

این فرآیند با فشرده شدن و باریک شدن سوراخ همراه است و می تواند بر فشرده شدن یک ریشه عصبی و بازتولید احتمالی علائم رادیکولی که بیمار تجربه کرده است تأثیر بگذارد.

اگر نتیجه آزمایش اسپرلینگ بازتولید علائم رادیکولی در بیمار باشد، احتمال رادیکولوپاتی دهانه رحم وجود دارد.

البته باید گفت که علیرغم عدم وجود علائم مشابه رادیکولوپاتی گردن در تست اسپرلینگ، باز هم نمی توان با قطعیت آن را رد کرد.

روش های پیشرفته تشخیص

در بعضی موارد، به خصوص اگر علائم و نشانه‌های رادیکولوپاتی گردن با انجام روش های درمانی محافظه کارانه بهبود پیدا نکند، از روش های پیشرفته تشخیص مانند موارد زیر می توان استفاده کرد:

• تصویربرداری
• استفاده از الکترومیوگرافی
• استفاده از تست های مربوط به هدایت عصبی

تصویربرداری

آزمایش‌های تصویربرداری می‌ توانند تعیین کنند که چگونه یک ریشه عصبی در گردن توسط دیسک گردن یا زائده‌های استخوانی، تحت فشار قرار گرفته یا فشرده می‌ شود.

رایج ترین آزمایش تصویربرداری برای رادیکولوپاتی گردن، MRI است که می تواند اعصاب و سایر بافت های نرم مانند دیسک گردن را به وضوح نشان دهد.

اگر بیمار به دلایل پزشکی نتواند MRI انجام دهد یا نیاز به دید بهتری از استخوان ها داشته باشد، ممکن است از اشعه ایکس یا سی تی اسکن استفاده شود.

الکترومیوگرافی

می تواند عملکرد عصب و ماهیچه ها و همچنین ارتباط عصبی با فیبرهای عضلانی را با نظارت بر فعالیت الکتریکی در ماهیچه مورد بررسی قرار دهد.

مطالعه هدایت عصبی

که بررسی می کند آیا اعصاب با سرعت مناسب سیگنال ارسال می کنند یا خیر.

که به بررسی سرعت انتقال امواج بین اعصاب مختلف می پردازد.

تشخیص افتراقی

بیماری های دیگر نیز علائم و نشانه‌های مشابهی با رادیکولوپاتی گردنی دارند، بنابراین تشخیص دقیق مهم می باشد.

به عنوان مثال، رادیکولوپاتی گردنی شامل التهاب یک عصب در گردن است، در حالی که سندرم تونل کارپال شامل گیر افتادن یک عصب در مچ دست است، اما هر دو می‌توانند علائم مشابهی از سوزن سوزن شدن و بی‌حسی در دست داشته باشند.

تمایز بین این دو در انتخاب یک برنامه درمانی که منبع اصلی مشکل مورد هدف قرار می‌دهد، مهم می باشد.

راه های درمان رادیکولوپاتی گردن

برای درمان رادیکولوپاتی گردن پزشک ابتدا از روش های غیر جراحی استفاده می کند.

چنانچه با به کارگیری آنها بیمار بهبود نیافت، برای درمان وی از روش جراحی استفاده می کنند.

از جمله راه های درمان می توان موارد زیر را بیان کرد:

استراحت کردن و اصلاح نمودن فعالیت ها

باید از انجام فعالیت های سنگین بدنی، بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید.

با اصلاح وضعیت نشستن و رانندگی، موجب بهبودی اوضاع می شود.

استفاده از فیزیوتراپی

فیزیوتراپی یکی از اجزای مهم برنامه درمانی رادیکولوپاتی گردن است.

فیزیوتراپیست با انجام دادن و به کار بردن حرکات کششی مناسب بیمار، موجب بهتر شدن قدرت و انعطاف پذیری در قسمت گردن و کمر فرد می‌ شود.

برخی از تمرینات و تکنیک های رایج مورد استفاده در فیزیوتراپی که برای این بیماران در نظر گرفته می شود، عبارتند از:

تمرینات تقویتی

تمرینات تقویتی برای عضلات گردن و شانه می تواند به بهبود وضعیت بدن و کاهش استرس روی ستون فقرات گردنی کمک کند.

تمرینات دامنه حرکتی

تمرینات دامنه حرکتی می تواند به بهبود انعطاف پذیری و کاهش سفتی در گردن کمک کند.

تمرینات کششی

تمرینات کششی می تواند به کاهش تنش در عضلات گردن و شانه و بهبود انعطاف پذیری کلی کمک کند.

آموزش وضعیت بدن

یادگیری وضعیت مناسب می تواند به کاهش استرس روی ستون فقرات گردنی کمک کند و تراز کلی ستون فقرات را بهبود بخشد.

فیزیوتراپی می تواند یک درمان موثر برای رادیکولوپاتی گردن باشد و اغلب قبل از درمان های تهاجمی تر مانند جراحی توصیه می شود.

استفاده از سرما و یا گرما درمانی

با استفاده از کیسه یخ و یا ژل گرم روی ناحیه گردن می توان موجب تسکین درد شد.

با استفاده از سرما درمانی می توان التهاب و درد را کمتر کرد.

برای انجام این دو روش باید از لایه ای جهت محافظت از پوست استفاده کرد.

هر بار به مدت زمان ۱۵ الی ۲۰ دقیقه برای این کار وقت صرف نمایید و با فاصله هر ۲ ساعت این کار را تکرار کنید.

استفاده از دارو

داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی بدون نسخه برای تسکین درد مورد استفاده قرار می گیرند، از جمله آسپرین، ایبوپروفن و ناپروکسن.

در صورت شدید بودن و تسکین نیافتن با این دارو ها از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی قوی تر و داروهای مربوط به شل کننده عضلات و دارو های اوپیویدی استفاده می‌ شود.

انجام تزریق استروئید اپیدورال

با مشخص شدن ریشه ملتهب، از طریق تصویربرداری برای درمان، از تزریق اپیدورال استفاده می کنند.

برای تزریق از رنگ کنتراست و فلوروسکوپی استفاده می کنند، تزریق با دقت در فضای اپیدورال ستون فقرات گردنی انجام می‌شود تا ریشه عصبی آسیب دیده در معرض داروی استروئیدی قرار گیرد.

استفاده از دستگاه کشش گردن

از طریق این دستگاه روی گردن فشار و کشش آرامی ایجاد کرده تا فاصله بین مهره ها، مخصوصا ناحیه فورامن های بین مهره ها افزایش یابد.

در صورتی که بیمار هنگام امتحان کشش در شرایط بالینی، تسکین علائم را تجربه کرد، امکان دارد دستگاه کشش در خانه برای فرد تجویز شود.

انجام جراحی

اگر مدت زمانی بعد از به کار بردن روش های غیر جراحی فرد بهبود پیدا نکرد، پزشک روش جراحی را برای وی تجویز می کند.

روش های متعدد جراحی برای درمان رادیکولوپاتی گردنی موجود است که متناسب با فاکتور های مختلف و محل ریشه عصبی پزشک روش جراحی را به کار می برد.

گزینه‌های جراحی رایج برای رادیکولوپاتی گردنی عبارتند از:

دیسککتومی و فیوژن قدامی گردن

این جراحی از طریق یک برش کوچک در جلوی گردن برای برداشتن دیسک (که ممکن است فتق یا آسیب دیده باشد) صورت می گیرد.

سپس آن سطح از ستون فقرات گردنی را جوش می‌دهد تا ارتفاع طبیعی را بازیابی کند، فضای کافی برای اعصاب نخاعی فراهم کند و ثبات گردن را تضمین کند.

این جراحی رایج‌ترین روش برای تسکین علائم رادیکولوپاتی گردنی است.

استفاده از دیسک مصنوعی

در این جراحی به جای انجام فیوژن، دیسک مشکل‌دار با یک دیسک مصنوعی جایگزین می‌شود.

یک مزیت بالقوه این روش این است که هدف آن حفظ تحرک در آن سطح از ستون فقرات گردنی است تا جوش دادن دو مهره به یکدیگر.

جراحی گردن برای کاهش درد و بی‌حسی در دست‌ها و بازوها میزان موفقیت بالایی دارد.

برخی از تخمین‌ها در مقالات، میزان موفقیت را بین 80 تا 90 درصد اعلام کرده‌اند.

جلوگیری از رادیکلوپاتی گردن

فیزیوتراپیست شما بهترین راه‌ها را برای جلوگیری از عود رادیکولوپاتی گردنی به شما توصیه خواهد کرد، از جمله:

حفظ وضعیت بدنی مناسب. هنگام نشستن پشت میز یا در ماشین از بالشتک حمایتی و وضعیت بدنی مناسب استفاده کنید.

تنظیم وضعیت کاری خود برای به حداقل رساندن نیروهای غیرضروری روی ستون فقرات.

ممکن است به شما توصیه شود از تلفن هندزفری استفاده کنید یا مانیتور کامپیوتر خود را تنظیم کنید تا از پیچ خوردن یا کشش بیش از حد گردن در جهات تکراری در طول روز کاری جلوگیری شود.

ادامه ورزش منظم برای حفظ انعطاف‌پذیری و قدرت عضلات ستون فقرات، از جمله عضلات بالاتنه، میانه کمر و عضلات مرکزی.

حفظ وزن سالم برای به حداقل رساندن نیروهای غیرضروری روی ستون فقرات.