مسدود کردن انتقال های پیام درد

مسدود کردن انتقال های پیام درد با بلاک اپیدورال کائودال

بلاک عصب به معنی مسدود کردن انتقال های پیام درد با استفاده از تزریق مواد بی حسی (در بلاک موقتی) و مواد تخریب کننده عصب (در بلاک دائمی) گفته می شود.

در مواردی دارو های ضد التهابی نیز به محل عصب تزریق می شوند که باعث کاهش التهاب عصب و شروع فرآیند بهبودی می شوند.

آناتومی فضای اپیدورال کائودال

نخاع در تمام طول ستون فقرات و در داخل استخوان ساکروم (استخوان پشتی لگن)، در داخل مهره ها، توسط 3 لایه مختلف پوشیده شده است که خارجی ترین لایه دورا (Dura) نام دارد و به فضای بین این لایه و سطح داخلی استخوان اطراف نخاع فضای اپیدورال (Epidural) گفته می شود.

در این فضا بافت چربی و عروق کوچکی قرار گرفته اند.

به فضای اپیدورال داخل استخوان ساکروم (استخوان پشتی لگن) فضای اپیدورال کائودال گفته می شود.

به دلیل نزدیکی این لایه با نخاع می توان برای انجام بلاک اعصاب نخاعی (اعصابی که مستقیما از نخاع خارج می شوند) از تزریق دارو های بی حسی به داخل این فضا استفاده نمود.

بعد از تزریق دارو های بی حسی به این فضا، با پخش شدن موضعی دارو ها اعصاب نخاعی مجاور محل تزریق بلاک می شوند.

برتری های تصویربرداری سونوگرافی

در گذشته به دلیل عدم دسترسی به تصویربرداری های همزمان حین تزریق، اکثر تزریقات مدیریت درد با استفاده از مشخص کردن ساختار های آناتومیک بدن با لمس محل تزریق انجام می شدند.

عیب این روش ها دقت پایین آن ها در مشخص کردن محل دقیق تزریق و امکان اشتباه قرار گرفتن سوزن داخل بدن (به دلیل عدم مشاهده آن با تصویربرداری همزمان) است.

در حال حاضر از تصویربرداری های همزمان بسیاری مانند فلوروسکوپی، سونوگرافی و CT Scan برای مشاهده ساختار های داخلی بدن و هدایت سوزن به سمت هدف استفاده می شود.

تصویربرداری سونوگرافی یکی از در دسترس ترین روش های انجام تصویربرداری همزمان حین تزریقات است.

سونوگرافی برتری هایی نسبت به دیگر روش ها دارد که از بین آن ها می توان به مشاهده عروق حین تزریق و جلوگیری از تزریق داخل عروقی و عدم تابش پرتو های یونیزان به بیمار (تصویربرداری با پرتوهای یونیزان مانند فلورسکوپی در خانم های باردار ممنوع است) اشاره کرد.

پزشک می تواند با مشاهده ساختار های داخل قبل از تزریق، روش مناسب را برای بیمار انتخاب کند.

استفاده از تصویربرداری همزمان دقت و موفقیت تزریق را بالا می برد، عوارض جانبی احتمالی را به شدت کاهش می دهد و به دلیل بالا تر رفتن دقت تزریق، میزان داروی مورد نیاز برای اثربخشی تزریق کاهش پیدا می کند.

به دلیل عدم عبور مناسب امواج فراصوت از بافت چربی در افراد با چاقی شدید معمولا از نوع دیگری از تصویربرداری استفاده می شود.

کاربردهای بلاک اپیدورال کائودال

بلاک اپیدورال کائودال علاوه بر ایجاد بی حسی برای اعمال جراحی، برای تشخیص و درمان درد های لگن، مثانه، ناحیه تناسلی، مقعد و پا ها کاربرد دارد.

کاربرد تشخیصی

کاربرد تشخیصی به این صورت است که اگر بعد از انجام بلاک درد بیمار کنترل شد یعنی عصب نخاعی بلاک شده در ایجاد درد برای بیمار یا انتقال پیام های درد نقش داشته است.

کنترل دردهای مختلف

در صورتی که برای کنترل درد نیاز به انجام بلاک دائمی اعصاب نخاعی باشد (مانند افراد مبتلا به سرطان) می توان با انجام بلاک اپیدورال و بلاک کردن موقتی عصب نخاعی مسئول میزان بی دردی و اختلال حرکتی بعد از انجام بلاک دائمی را پیشبینی کرد.

دیگر استفاده بلاک اپیدورال کائودال در کنترل درد های حاد و اورژانسی مانند درد بعد از جراحی، درد ناشی از تروما (آسیب فیزیکی) لگن و پا ها، درد ناشی از هرپس زوستر (زونا) و درد های ناشی از سرطان است.

از دیگر شرایط حادی که می توان درد را با انجام بلاک اپیدورال کنترل کرد، درد های ناشی از نارسایی عروقی (مانند درد ناشی از سرمازدگی پا ها یا مسمومیت با ارگوتامین) است.

بلاک اپیدورال کائودال در افرادی که قبلا جراحی کمر شده اند و در آن ها نمی توان از بلاک اپیدورال کمری استفاده کرد، استفاده می شود.

یکی از برتری های این بلاک نسبت به بلاک اپیدورال کمری این موضع است که در بلاک اپیدورال کمری، انجام تزریق در صورت ابتلا بیمار به اختلال انعقادی (به دلیل مصرف دارو یا به دلیل شیمی درمانی یا پرتودرمانی در افراد مبتلا به سرطان) ممنوع است.

می توان حتی در صورت ابتلا بیمار به اختلال انعقادی بلاک اپیدورال کائودال را انجام داد.

بلاک اپیدورال کائودال مخصوصا در افرادی کاربرد دارد که علت درد آن ها تهاجم تومور به استخوان است یا به دلیل شیمی درمانی دچار درد ناشی از اختلال اعصاب محیطی شده اند.

ممنوعیت‌های بلاک اپیدورال کائودال

در بیماران با اختلال انعقادی (به دلیل مصرف دارو و یا بیماری) بهتر است از انجام تزریق اختلال را برطرف کرد.

در مواردی که اختلال انعقادی به علت دارو باشد (مانند افرادی که دارو های قلبی مصرف می کنند) می توان با صلاح دید پزشک این دارو ها قبل از انجام تزریق قطع شوند.

در صورت ابتلا بیمار به ضعف سیستم ایمنی (افراد مبتلا به دیابت، سرطان، ایدز، مصرف طولانی کورتیکواستروئید ها) باید در پیگیری ها به دنبال نشانه های عفونت گشت تا در صورت بروز درمان شود.

تزریق در صورت ابتلا بیمار به عفونت محل تزریق و یا عفونت گسترده در بدن ممنوع است و باید بعد از درمان عفونت انجام شود.

نحوه انجام بلاک اپیدورال کائودال

نحوه انجام بلاک اپیدورال کائودال به صورت استاندارد شامل تزریق داروی بی‌حسی یا استروئید از طریق دهانه ساکرال برای کاهش درد‌های پایین کمر و اندام تحتانی است.

بیمار معمولاً در حالت دمر یا پهلو قرار می‌گیرد. ابتدا ناحیه ساکرال کاملاً ضدعفونی شده و با بی‌حسی موضعی آماده می‌شود.

سپس پزشک، سوزن مخصوص را از طریق هیاتوس ساکرال وارد فضای اپیدورال کرده و با کمک فلوروسکوپی یا سونوگرافی، محل دقیق تزریق را تأیید می‌کند.

پس از اطمینان از وضعیت سوزن، دارو به آرامی تزریق می‌شود.

این روش کم‌تهاجمی، ایمن و مؤثر برای کنترل درد‌های مزمن کمری و سیاتیک است.

عوارض جانبی بلاک اپیدورال کائودال

• هماتوم (تجمع خون در بافت)
• درد موقتی پس از تزریق
• عفونت محل تزریق
• احتباس ادرار
• آسیب عروقی
• احتمال آسیب به اعصاب نخاعی
• آسیب به ساختار های اطراف
• افزایش کوتاه مدت درد کمر
• عوارض مرتبط با بیماری های عصبی