درمان آرتروز زانو

آرتروز یکی از شایع‌ترین مشکلاتی است که در مفاصل بدن ایجاد می‌شود.

مفصل زانو به دلیل عملکرد زیاد در فعالیت‌های روزمره، بیشتر از سایر مفاصل در معرض ساییدگی و آرتروز قرار دارد.

آرتروز زانو در اثر فرسایش غضروف مفصلی و گسترش التهاب در مفصل و استخوان ایجاد می‌شود. آرتروز را می‌توان با روش‌های غیرجراحی نیز درمان کرد.

آرتروز ممکن است با علائم مختلفی مانند درد و سفتی زانو همراه باشد. درمان آرتروز زانو به روش‌های مختلفی امکان‌پذیر است.

در برخی موارد، آرتروز نیاز به جراحی دارد، اما روش‌هایی برای درمان آرتروز زانو بدون جراحی نیز وجود دارد که در این مقاله به برخی از مهم‌ترین آنها اشاره خواهیم کرد.

آناتومی زانو

مفصل زانو از ترکیب استخوان ران (فمور)، استخوان فیبولا (نازک نی)، استخوان تیبیا (درشت نی) و کشکک در قسمت جلو تشکیل شده است.

غضروف میان مفصل ها نقش مهمی در کم کردن نیرو های مخرب و کاهش فشار وارده روی مفصل ها دارد و باعث حمایت کردن از سطح های مفصل ها با کم کردن اصطکاک می‌ شود.

به مرور زمان نیروی فرسایشی و برشی، فرسایش و تخریب غضروف موجود در مفصل زانو را ایجاد می کنند.

آسیب های زیادی قابلیت ترمیم دارند و با استراحت کردن ترمیم می‌شوند.

هر چه عواملی که آسیب وارد می کنند، زیاد باشند و نیروی وارده توسط مفصل جذب نشود، فرسایش و آرتروز ایجاد شده افزایش پیدا می کند.

آرتروز زانو چیست؟

این روزها آرتروز زانو یکی از شایع‌ترین بیماری‌های آرتروز است که احتمال ابتلا به آن با افزایش سن افزایش می‌یابد.

آرتروز زانو از بیماری هایی است که علت های شایع درد در ناحیه زانو است و به استئوآرتریت معروف است.

این بیماری معمولا در سنین بالا رخ داده که با آسیب دیدگی غضروف مفصل زانو خود را نشان داده و راه رفتن فرد را به مشکل مواجه می کند.

معمولاً علت و علائم آرتروز زانو در زنان شایع‌تر است و با درد مفاصل همراه است.

در آرتروز، بافت غضروف بین مفاصل دچار فرسایش می‌شود. با فرسایش و تحلیل رفتن بافت غضروف، استخوان‌ها به یکدیگر نزدیک‌تر شده و ساییده می‌شوند.

علاوه بر این، مفصل نیز خاصیت جذب فشار خود را تا حد زیادی از دست می‌دهد.

از نشانه ها و علائم ابتلا به این بیماری می توان به خشک بودن مفصل ها و وجود ضعف در عضلات اطراف زانو اشاره کرد.

آرتروز به دو صورت اولیه و ثانویه است.

نوع اولیه آن بدون هیچ علت مشخصی رخ می دهد و دلیل خاصی برای بروز آن وجود ندارد و نوع ثانویه به دلایل زیر ایجاد می گردد:

• داشتن تصادف
• جراحی کردن
• ابتلا به نقرس
• داشتن عفونت
• وجود ناهنجاری مادرزادی
• ابتلا به هموفیلی
• راشیتیسم داشتن
• داشتن گلبول قرمز داسی شکل
• ابتلا به هموکروماتوز

آرتروز زانو با نکات زیر همراه است:

• درد های ناشی از آرتروز زانو کم کم افزایش پیدا می کنند.
• درد حاصل از آن با استراحت کردن کم و با فعالیت داشتن افزایش می یابد.
• هر چه زمان بگذرد شدت درد در فرد زیادتر می‌ شود.
• خشکی در مفصل زانو ایجاد شده و با تورم همراه است.
• بیمار توانایی انجام کارهای روزمره اش کمتر می شود.
• با مصرف کردن دارو های ضد التهاب حس درد در فرد کمتر می شود.
• با انجام فعالیت های تکراری در محل زانو درد بیمار بیشتر می‌ شود.

علائم ابتلا به بیماری آرتروز زانو

آرتروز زانو با علائم و نشانه‌های مختلفی همراه است که در ادامه به معرفی آنها می‌پردازیم.

بعضی از علائم و نشانه های آرتروز زانو در افراد شامل موارد زیر می باشد:

• وجود حس گرما در ناحیه زانو
• داشتن تورم و وجود التهاب در ناحیه مفصل ها
• صدا دادن و تق تق زانو یا شنیدن صدای سایش زانو
• دشوار شدن خم و راست کردن زانو
• داشتن صدای خرد شدن یا صدای گیر کردن
• وجود درد شدید در زمان فعالیت زیاد
• خشک شدن زانو مخصوصا در اول صبح ها
• کم شدن مقدار انعطاف پذیری مفصل ها
• تغییر در شکل مفصل ها
• تغییر کردن اندازه مفصل ها
• وجود ضعف در ناحیه زانو
• بی ثبات بودن زانو
• تغییر کردن حالت پا ها مثل پرانتزی شدن
• کم شدن توانایی حرکت زانو
• ورم و آب آوردن زانو

علت ابتلا به آرتروز زانو

این بیماری جزو بیماری های رایج آرتروز بوده که ممکن است حتی در فرد جوان نیز رخ بدهد.

احتمال ابتلای افراد بالای ۴۵ سال بیشتر است.

از علت های ابتلا به این بیماری می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• بالا رفتن سن فرد
• بالا رفتن وزن بدن و وارد شدن فشار به مفصل های زانو
• وراثتی بودن
• جنسیت فرد
• وارد شدن فشار های مکرر روی زانو به واسطه فعالیت و کار سنگین
• انجام ورزش زیاد از حد چون ورزش فوتبال
• ابتلا به بیماری روماتیسم مفصلی
• وجود اختلالات متابولیکی مثل زیاد شدن غیر طبیعی آهن بدن

چه کسانی بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز زانو هستند؟

آرتروز شایع‌ترین نوع ارتریت است. اگرچه می‌تواند در افراد جوان‌تر نیز رخ دهد، اما خطر ابتلا به آرتروز پس از ۴۵ سالگی افزایش می‌یابد.

زانو یکی از شایع‌ترین مفاصل بدن است که به آرتروز مبتلا می‌شود. زنان بیشتر از مردان در معرض ابتلا به آرتروز هستند.

در هنگام معاینه بیمار چه عواملی باید مورد توجه قرار بگیرد؟

• زمان شروع علائم در بیمار
• ویژگی هایی مربوط به درد مثل درد هایی که مبهم هستند یا درد هایی که تیز هستند.
• عواملی که درد را کم یا زیاد می کند.
• شدت علائم موجود
• محل ایجاد درد
• زمانی که درد طول می کشد و زمان می برد.
• بررسی کردن سطح عملکردی که بیمار دارد.

راه های تشخیص آرتروز زانو

از راه های تشخیص آرتروز زانو می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• انجام دادن معاینات فیزیکی توسط پزشک
• استفاده از آزمایش خون
• استفاده از عکس برداری چون رادیولوژی، ام آر آی و پرتو ایکس

با بروز هر یک از علائم فوق، نیاز به معاینه فیزیکی توسط پزشک برای تأیید قطعی وجود آرتروز زانو وجود دارد.

پزشک سابقه پزشکی بیمار را بررسی کرده و همراه با بررسی علائم، احتمال ابتلا به آرتروز زانو را تأیید می‌کند.

ممکن است آزمایش خون برای بیمار تجویز شود تا وجود سایر بیماری‌ها مانند آرتریت روماتوئید که نوعی آرتروز است، بررسی شود.

راه های درمان آرتروز زانو

درمان آرتروز زانو وابسته به پیشگیری است و با به کار گرفتن روش های زیر می توان در درمان آرتروز زانو موثر عمل کرد:

• کم کردن فعالیت هایی چون پله بالا و پایین کردن به صورت زیاد و شدید
• تغییر دادن فعالیت هایی پر آسیب هستند مثل ورزش تنیس و جایگزین کردن آن با ورزش های شنا و پیاده روی کردن
• کم کردن وزن بدن و کم شدن فشار وارده روی زانو ها
• استفاده از درمان های خانگی
• استفاده کردن از گرما در مفصل زانو با کیسه آب گرم یا پتو هایی که برقی هستند.
• استفاده از ماساژ با روغن ها و پماد هایی پزشک تجویز کرده است.
• دوری کردن از فعالیت های شدید که باعث افزایش درد زانو می‌شود.
• کنترل نمودن وزن

برای درمان کردن این بیماری از راهکار های زیر استفاده می کنند:

درمان آرتروز زانو با استفاده از فیزیوتراپی

فیزیوتراپی یکی از راه‌های درمان آرتروز زانو است، فیزیوتراپی نقش مهمی در درمان غیرجراحی آرتروز زانو دارد.

هدف اصلی فیزیوتراپی آموزش بیمار برای کنترل علائم آرتروز زانو و بهبود سلامت زانوهای خود است.

برخی اوقات برای درمان کردن آرتروز زانو پزشک برای بیمار فیزیوتراپی را تجویز می کند که در کلینیک ها و به وسیله متخصصین انجام می گیرد.

در طول درمان‌های فیزیوتراپی، بیمار یاد می‌گیرد که چگونه با تمرینات زانو درد با استفاده از تکنیک‌هایی مانند استراحت، گرما درمانی، حرکات اصلاحی و غیره، درد زانوی خود را تسکین دهد.

فیزیوتراپیست به بیمار آموزش می‌دهد که چگونه از مفصل زانوی خود مراقبت کند. وظایف و فعالیت‌های روزانه خود را به گونه‌ای تغییر و اصلاح کند که فشار کمتری به زانوی او وارد شود.

برای افزایش دامنه حرکتی مفصل زانو، تمرینات، نرمش‌ها و حرکات اصلاحی خاصی انجام می‌شود.

به بیمار تمرینات ویژه زانو و لگن آموزش داده می‌شود تا به تثبیت زانو کمک کند و عضلات را تقویت کند تا ضربه و فشار وارده به مفصل زانو را جذب و کنترل کند.

در بین افراد مبتلا به آرتروز زانو، کسانی که از طریق ورزش عضلات قوی‌تری دارند، کمتر احتمال دارد علائم آرتروز را تجربه کنند.

برای انجام فیزیوتراپی راهکار های زیر را فیزیوتراپیست برای بیمار به کار می گیرد:

• استفاده از جریانات الکتروتراپی چون اولتراسوند
• استفاده از اینترفرنشیال‌
• انجام بیوفیدبک
• استفاده از لیزر های پرتوان و کم توان
• استفاده از میدان های مغناطیسی چون مگنت
• انجام تمرینات طبی‌
• تقویت نمودن حس عمقی در مفصل زانو
• استفاده از ماساژ درمانی و طبی
• استفاده از تکنیک های درمان به صورت دستی‌
• انجام شاک ویو

درمان آرتروز زانو با درمان دارویی

پزشکان گاهی اوقات برای درمان درد های ناشی از آرتروز و کاهش آن از دارو هایی استفاده می کنند تا التهاب موجود را کم کرده و درد را کاهش دهند.

از جمله دارو های مورد استفاده برای این عارضه می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• مسکن‌ها و داروهای ضدالتهاب غیرمخدر
• داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی
• کورتیکواستروئیدها (کورتیزون)
• داروهای تقویت مفاصل

مسکن‌ها و داروهای ضدالتهاب غیرمخدر

مسکن‌ها و داروهای ضدالتهاب غیرمخدر معمولاً اولین داروهایی هستند که در مراحل اولیه درمان آرتروز زانو تجویز می‌شوند.

ساده‌ترین نوع مسکن که می‌توان آن را بدون نسخه نیز تهیه کرد استامینوفن است.

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی

نوع دیگری از داروهایی که در تسکین درد آرتروز زانو مؤثر هستند، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی هستند.

نمونه‌های رایج این داروها که به عنوان NSAID شناخته می‌شوند، ایبوپروفن و ناپروکسن هستند.

کورتیکواستروئیدها

این داروها عوامل ضد التهابی بسیار قوی هستند که می‌توانند به صورت خوراکی مصرف شوند یا مستقیماً به مفصل تزریق شوند.

تزریق کورتیزون به مفصل، تسکین قابل توجهی از درد و التهاب ایجاد می‌کند.

داروهای تقویت کننده مفصل

داروهای تقویت کننده مفصل مانند گلوکزامین و کندرویتین داروهایی هستند که برای رساندن مواد حیاتی که به طور طبیعی در غضروف زانو یافت می‌شوند به بدن فرد استفاده می‌شوند.

درمان‌های جراحی آرتروز زانو

زمانی که از طریق روش های غیر جراحی آرتروز زانو درمان نشود، پزشک به عنوان راهکار آخر روش جراحی را استفاده می کند.

این جراحی به صورت باز یا بسته صورت می گیرد که جراحی بسته از طریق آرتروسکوپی و با ایجاد کردن دو حفره در زانو انجام می شود.

درمان جراحی آرتروز زانو به سه روش انجام می‌شود:

جراحی آرتروسکوپی

در آرتروسکوپی زانو، جراح ارتوپد برش کوچکی در مفصل زانو ایجاد می‌کند و لوله آرتروسکوپ را از طریق این برش وارد ناحیه دردناک می‌کند.

در این حالت، او می‌تواند داخل مفصل زانو را به طور کامل ببیند و از این طریق محل دقیق جراحی را تعیین کرده و سپس جراحی روی زانو را انجام دهد.

این روش جراحی، روشی کم تهاجمی برای تشخیص و درمان آرتروز زانو است که اغلب به صورت سرپایی انجام می‌شود.

این روش زمانی استفاده می‌شود که بیمار درد شدید و مداومی در مفصل زانوی خود احساس می‌کند و این درد در برابر درمان‌های غیرجراحی مقاوم است.

جراحی آرتروسکوپی همچنین اغلب در مواردی استفاده می‌شود که به دلیل آسیب شدید غضروف مفصل زانو، خارهای استخوانی تشکیل شده باشد یا بخش‌هایی از غضروف در مایع مفصلی باقی مانده باشند.

جراحی استئوتومی

در روش استئوتومی یا جراحی بریس، بخشی از استخوان زانو با ابزار مخصوصی بریده می‌شود.

این روش اغلب زمانی استفاده می‌شود که وزن بدن هنگام خم شدن زانو به طور ناهموار در مفصل زانو توزیع می‌شود.

با استفاده از این روش، جراح تغییراتی در استخوان ساق زانو ایجاد می‌کند و مفصل را حرکت می‌دهد و محور مکانیکی را از غضروف آسیب دیده جدا می‌کند، در این صورت، تعادل در سطح مفصل توزیع می‌شود و در نهایت، قسمت بریده شده استخوان توسط یک صفحه و یک گوه به یکدیگر ثابت می‌شود.

جراحی تعویض مفصل زانو

آخرین گزینه درمانی برای آرتروز زانو، جراحی تعویض مفصل است.

این روش که به عنوان آرتروپلاستی نیز شناخته می‌شود، یک روش بسیار تهاجمی است که می‌تواند درد زانو را تا حد زیادی کاهش دهد و عملکرد غضروف آسیب دیده زانو را بازیابی کند.

این روش پرخطر است و بنابراین اغلب زمانی استفاده می‌شود که زانو آنقدر دردناک می‌شود که بیمار نمی‌تواند مفصل را حرکت دهد و در انجام فعالیت‌های روزانه مشکل دارد.

هنگامی که آرتروز باعث بدشکلی پا مانند پاهای ضربدری یا پرانتزی شود و هیچ یک از روش‌های جراحی یا غیرجراحی در درمان آرتروز زانو مؤثر نباشد، جراحی تعویض مفصل زانو انجام خواهد شد.

در این عمل، جراح غضروف آسیب‌دیده را به طور کامل از مفصل زانو خارج می کند و آن را با یک مفصل مصنوعی جایگزین خواهد کرد.

تزریق ژل به زانو برای درمان آرتروز زانو

مایع مفصلی در داخل زانو دارای هیالورونیک اسید است که چسبندگی و غلظت مایع مفصل را فراهم کرده و موجب افزایش خاصیت ارتجاعی و جذب نمودن فشار در داخل مفصل می‌ شود.

افرادی که مبتلا به آرتروز زانو هستند، تولید هیالورونیک اسید در آنها کم شده و مقدار غلظت آن کاهش یافته است و حالت ژله ای مایع مفصلی را کم می کند.

با انجام تزریق ژل و ماده ای که حاوی هیالورونیک اسید است به داخل مفصل زانو، از اصطکاک و سایش مفصل پیشگیری کرده و خاصیت جذب شوک را بهتر می کند.

تزریق ژل به زانو، علائم آرتروز زانو را حداقل به مدت ۶ تا ۹ ماه از بین می‌برد.

اگر علائم آرتروز زانو عود کند و پیشرفت کند می توان تزریق را دوباره تکرار کرد.

میزان موفقیت این درمان حتی در موارد بسیار شدید آرتروز زانو بسیار بالا می باشد.

انجام تزریق پی آر پی برای درمان آرتروز زانو

پی آر پی مخفف Platelet Rich Plasma به معنای سرم غنی از پلاکت است.

اساس این روش استفاده از توان بیولوژیکی خود بیمار برای ترمیم در پاسخ به آسیب‌های موجود است.

پلاکت‌ها دارای مواد رشد و ترمیم زیادی هستند و در این حالت تزریق مقدار غنی‌شده‌ای از پلاکت که با استفاده از پی آر پی به ۵ برابر حالت عادی افزایش می‌یابد.

می‌تواند تعداد سلول‌ها را افزایش داده و بافت‌های آسیب‌دیده را در غضروف و رباط‌ها ترمیم کند.

به همین دلیل است که از این روش در درمان آرتروز زانو استفاده می‌شود و اغلب به عنوان یک روش درمانی مؤثر شناخته می‌شود.

در روش تزریق پی آر پی در زانو، ابتدا مقدار مشخصی خون از بیمار گرفته می‌شود و سپس نمونه خون به مدت چند دقیقه در سانتریفیوژ قرار می‌گیرد.

برای تزریق پی آر پی، ۱۰ سی سی خون از بیمار گرفته شده و با قرار دادن داخل سانتریفیوژ موجب جدا سازی پلاکت خون از دیگر قسمت ها می شود.

پس از آن، این دستگاه خون را جدا می‌کند و در واقع گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید، پلاسما و پلاکت‌ها را از هم جدا می‌کند. در این حالت، از این نمونه خون برای استخراج پی آر پی استفاده می‌شود و زانو بی‌حس می‌شود و پی آر پی به دست آمده به زانو تزریق می‌شود.

در واقع در این روش، سلول‌های فعالی که در فرآیند ترمیم فعال هستند، از خون جدا شده و با غلظت بالا و کنترل‌شده‌ای، متناسب با شدت آرتروز زانو، به مفصل تزریق می‌شوند.

در این حالت، فاکتورهای رشد موجود در پلاکت‌های خون باعث ایجاد بافت‌های جدید و همچنین کاهش التهاب در بافت می‌شوند.

اثرات درمانی این روش پس از ۳ تا ۴ روز شروع می‌شود و حداکثر اثر آن حدود ۴ هفته پس از تزریق است.

در این صورت می‌توان گفت که حداقل ۳ تزریق PRP، هر کدام با فاصله ۱ تا ۴ هفته، می‌تواند در درمان آرتروز زانو مؤثر باشد.

برای این منظور، اغلب توصیه می‌شود که تزریق دوم یک هفته پس از تزریق اول و تزریق سوم ۱۰ تا ۳۰ روز پس از تزریق دوم انجام شود.

می‌توان گفت که اثرات این درمان تسکینی یا موقت نیست و اغلب برای اکثر بیماران در درمان آرتروز زانو مؤثر است.

درمان خانگی آرتروز زانو

برخی افراد بر این باورند که آرتروز زانو فقط افراد مسن را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما این کاملاً اشتباه است.

علاوه بر افزایش سن، آرتروز زانو می‌تواند در اثر استفاده نادرست از مفاصل، افزایش وزن یا ورزش شدید نیز ایجاد شود.

معمولا درمان خانگی ارتروز زانو به عنوان درمان تکمیلی در کنار سایر درمان ها جهت کاهش درد استفاده می شود.

کاهش وزن

اضافه وزن یکی از عواملی می باشد که بسیار زیاد بر روی آرتروز زانو تاثیر می گذارد.

وزن بدن بر روی پاها قرار می گیرد و باعث می شود تا فشار زیادی روی مفاصل باشد که در نتیجه بافت غضروف تجزیه شده و در این‌ صورت آرتروز زانو نیز بدتر می‌شود.

به همین دلیل کاهش وزن در بهبود این بیماری بسیار تاثیر گذار می باشد.

آب درمانی برای درمان آرتروز زانو

آب بدن را مقاوم‌تر می‌کند و می‌تواند در درمان آرتروز زانو مؤثر باشد.

ورزش‌هایی مانند شنا علاوه بر اینکه می‌توانند وزن را کاهش دهند، فشار روی مفاصل را نیز کاهش می‌دهند و بنابراین، به مرور زمان، به درمان آرتروز زانو کمک می‌کنند.

در واقع، آب درمانی می‌تواند در کاهش چربی بدن، بهبود حرکت و هماهنگی بدن، بهبود خلق و خو و کیفیت زندگی و کاهش موقت درد آرتروز زانو مؤثر باشد.

در این حالت، افراد مبتلا به آرتروز زانو می‌توانند سه بار در هفته و هر بار به مدت ۶۰ دقیقه، آب درمانی را امتحان کنند تا درد مداوم خود را تسکین دهند.

استفاده از کمپرس سرد و گرم جهت درمان آرتروز

بسیاری از افراد از استفاده از کمپرس که یک درمان طبیعی برای آرتروز محسوب می شود، نتایج بسیار خوبی یافته اند.

گرما باعث بالا رفتن گردش خون، تسکین مفاصل سفت و درد عضلات می شود و سرما نیز باعث انقباض رگ‌های خونی، کند شدن گردش خون و کاهش درد و تورم می‌شود.

افرادی که به آرتروز زانو مبتلا هستند می‌توانند از روش گرم و سرد کردن زانو برای کاهش درد ناشی از این بیماری استفاده کنند.

استفاده از غذاهای ضدالتهابی

باتوجه به تحقیقات صورت گرفته شده تعددای از غذا ها باعث کاهش التهابو تورم می شود.

اسید های چرب امگا 3 نقش بسیار پررنگی در کاهش التهاب و بهبود زخم و در نتیجه کاهش پیشرفت آرتروز زانو دارد.

پیروی از یک رژیم غذایی مشابه رژیم مدیترانه‌ای که بر مصرف زیاد سبزیجات، غلات کامل، ماهی و چربی‌های سالم تأکید دارد، می‌تواند به کاهش التهاب کمک کند و درمانی برای آرتروز باشد.

درمان آرتروز زانو با ماساژ درمانی

نشان داده شده است که یک ساعت ماساژ در هفته به مدت حداقل هشت هفته، درمانی برای آرتروز است که درد و سفتی را تسکین می‌دهد و همچنین تحرک را افزایش می‌دهد.

اسپاسم‌های عضلانی اطراف مفاصل در آرتروز نیز می‌توانند با ماساژ درمانی تسکین یابند.

ماساژ درمانی می‌تواند به آرامی جریان خون را تحریک کند و ناحیه تحت فشار را گرم‌تر و آرام‌تر کند.

البته، مطمئن شوید که ماساژ توسط کسی انجام می‌شود که تجربه درمان افراد مبتلا به آرتروز زانو را دارد، زیرا مفاصل مبتلا به آرتروز بسیار حساس هستند و باید با احتیاط با آنها برخورد شود.

زانوبند مخصوص آرتروز زانو

زانوبندهای مخصوصی برای کاهش بار روی زانو وجود دارد که برای افرادی که ساییدگی مفصل زانو دارند طراحی شده است.

معمولاً در آرتروز زانو، یک طرف غضروف زانو بیشتر تخریب و فرسایش می‌یابد که باعث می‌شود زاویه بین استخوان ران و ساق پا غیرطبیعی شود و این دو استخوان در یک طرف ساییدگی بیشتری داشته باشند.

بریس زانو با تغییر زاویه بین استخوان ران و ساق پا، فشار روی مفصل زانو را کاهش می‌دهد و درد را کاهش می‌دهد و دامنه حرکتی مفصل زانو را افزایش می‌دهد.

تصاویر از زانو، فاصله بین استخوان ران و ساق پا را در نواحی مختلف مفصل نشان می‌دهد.

با استفاده از تصاویراشعه ایکس ، پزشک می‌تواند تشخیص دهد که آیا استفاده از زانوبند مخصوص می‌تواند برای شما مفید می باشد یا خیر.

کفش، کفی و وسایل کمکی

استفاده از کفی‌های مخصوص که ضربه‌های وارده به پا را جذب می‌کنند، یکی از راه‌های درمان آرتروز زانو است که می‌تواند در کاهش فشار روی مفصل زانو بسیار مؤثر باشد.

اگر آرتروز زانو بسیار پیشرفته باشد، ممکن است به بیمار توصیه شود از عصا یا واکر برای کاهش درد شدید و فشار روی زانو استفاده کند.

در موارد آرتروز خفیف، کفی یا پد پاشنه مخصوص نیز برای بیمار تجویز می‌شود.

این کفی‌ها و پدهای پاشنه با تغییر زاویه پا روی زمین، زاویه بین استخوان ران و ساق پا را اصلاح می‌کنند و در واقع، مانند زانوبندهای ذکر شده در بالا عمل می‌کنند و فشار روی زانو را در سمتی که غضروف بیشترین آسیب را دیده است، کاهش می‌دهند.

درمان آرتروز زانو با ورزش

هر چه عضلات اطراف مفصل مبتلا به آرتروز قوی‌تر باشند، از ایجاد آرتروز در آن مفصل بیشتر جلوگیری می‌شود و در واقع از آن مفصل محافظت می‌کند.

افراد مبتلا به این بیماری باید سعی کنند فعالیت‌های متناسب با آرتروز مفصل را افزایش دهند، برخلاف تصور رایج که استراحت و عدم فعالیت به درمان کمک می‌کند.

یک ترکیب عالی که برای درمان آرتروز زانو با ورزش می توان استفاده کرد، ترکیب یک ورزش هوازی در کنار وزنه برداری ملایم می باشد.

راه رفتن روی سطوح صاف یا روی تردمیل بدون شیب می‌تواند به بهبود این بیماری کمک کند.

آرتروز معمولاً عضله چهارسر ران را ضعیف می‌کند؛ بنابراین، تقویت این عضله با انجام تمرینات کششی، هوازی و قدرتی می‌تواند در بهبود آرتروز زانو مؤثر باشد.

این تمرینات ممکن است نیاز به جراحی و استفاده از دارو را به تأخیر بیندازد یا اثربخشی آنها را افزایش دهد.

برای درمان آرتروز زانو چه بخوریم؟

مصرف ماهی‌های چرب مانند ماهی سالمون و ماهی تن به دلیل داشتن امگا ۳ بالا، التهاب را کاهش داده و از تخریب بافت مفاصل جلوگیری می‌کند.

امگا ۳ یک اسید چرب ضروری است که بدن قادر به تولید آن نیست و باید از طریق رژیم غذایی به دست آید.

مصرف روزانه میوه‌ها و سبزیجات تازه مختلف مانند سبزیجات برگ سبز، هویج، خربزه و پرتقال که سرشار از ویتامین C و آنتی‌اکسیدان هستند، التهاب را کاهش داده و از تخریب غضروف مفاصل جلوگیری می‌کند.

علاوه بر این، غلات کامل و لوبیا سبز حاوی مقادیر زیادی اسید فولیک هستند که برای سلامت مفاصل ضروری است.

اسید فولیک در کاهش التهاب و درد مفاصل مؤثر است. زنجبیل و کرفس نیز خواص ضد التهابی دارند و توصیه می‌شوند.

در نهایت، پخت و پز با روغن زیتون به جای روغن‌های تصفیه شده و کاهش وزن در افراد دارای اضافه وزن نیز می‌تواند به کاهش علائم آرتروز کمک کند.

نوشیدن آب کافی، ورزش منظم و جلوگیری از فشار بیش از حد به مفاصل از دیگر توصیه‌هایی می باشد که در بهبود علائم آرتروز زانو مؤثر می باشد.

چه غذاهایی برای ارتروز زانو مضر هستند؟

همانطور که گفتیم، آرتروز زانو یک بیماری التهابی مفصل است که با تغذیه مناسب می‌توان علائم آن را کاهش داد.

از سوی دیگر، مصرف بعضی از غذاها باعث تشدید علائم می شود.اجتناب از این غذاها در کنترل درد و التهاب ناشی از آرتروز زانو مؤثر است.

غذاهای فرآوری شده و فست فودها مانند همبرگر، پیتزا و سوسیس به دلیل داشتن اسیدهای چرب غیراشباع و کلسترول بالا، التهاب مفاصل را افزایش می‌دهند.

شکر نیز باعث التهاب در بدن می‌شود و منجر به درد و التهاب مفاصل می‌شود. مصرف بیش از حد نمک نیز التهاب و در نتیجه درد مفاصل را تشدید می‌کند.

برای جلوگیری از التهاب از مصرف نوشیدنی‌های الکلی خودداری کنید.

رژیم غذایی غنی از ویتامین‌ها، مواد معدنی و آنتی‌اکسیدان‌ها و اجتناب از غذاهای فرآوری شده و التهابی می‌تواند به کاهش التهاب و تسکین درد ناشی از آرتروز زانو کمک کند.

برای درمان درد زانو چه غذاهایی بخوریم؟

• غذاهای سرشار از امگا ۳ مصرف کنید.
• سبزیجات و میوه‌های تازه بخورید.
• میوه‌ها حاوی آنتی‌اکسیدان‌هایی مانند ویتامین C هستند. پرتقال و سبزیجات برگ سبز منابع خوبی از ویتامین C می باشند.
• برای تقویت استخوان ها از شیر، پنیر و ماست کم چرب استفاده کنید.
• از الکل، شکر و نمک پرهیز کنید.
• هرگز قدرت طبیعت را برای درمان درد خود دست کم نگیرید.
• از مسکن‌ها با احتیاط و تحت نظر پزشک استفاده کنید.